Miesięczne Archiwa: Maj 2016

,,Ona zaraża cukrzycą” …

Wczoraj podczas rozmowy dowiedziałam się od Natki bardzo przykrej rzeczy. Nie wiem czemu nie powiedziała mi tego od razu tylko dopiero wczoraj. Miało to miejsce dawno dawno temu , bardzo dawno (według Natki ) , podejrzewam ,że mogło to być na początku roku szkolnego. Na którejś z przerw któreś z dzieci (córcia twierdzi ,że nie pamięta kto) zaczęło mówić do innych dzieci ,,ona zaraża cukrzycą , nie bawcie się z nią , ona zaraża”… Poczułam straszne ukłucie w serduch, okropną złość i wściekłość. Na szczęście inne dzieci były rozsądniejsze , bardziej wychowane ,nie wiem jak to określić , bo powiedziały ,że to nie jest prawda i bawiły się razem z moją córeczką. Nie potrafię sobie wyobrazić jak ona musiała się wtedy poczuć. Pytałam czemu mi nie powiedziała od razu , powiedziała ,że nie pamięta. Powiedziałam jej ,że następnym razem (chociaż mam nadzieję ,że do takich incydentów więcej nie dojdzie) ma od razu powiedzieć o tym mnie i wychowawczyni ,bo takie ,,plotki” trzeba zadusić od razu , dopóki nie wyrządzą krzywdy. Wiem ,że dzieci to tylko dzieci i  potrafią sobie  dokuczać , ale właśnie od tego jesteśmy my dorośli ,żeby wyjaśniać takie sytuacje. Mam podejrzenie ,że nastąpiło to po pogadance ,którą przeprowadziła wychowawczyni Natki , w której to pogadance padło pewnie zapewnienie ,że Natka nie zaraża. Na samą myśl o tym robi mi się słabo ,ale widocznie jest to konieczne. Nie wiem czemu córcia mi o tym nie powiedziała, bo mówi mi o wszystkim ,najprawdopodobniej  zapomniała, a może czuła się skrępowana ,albo nie chciała robić mi przykrości? Nie , mam nadzieję ,że po prostu zapomniała.

Przyznam ,że jak Natka zachorowała to obawiałam się ,że niektórzy mogą wierzyć w to ,że cukrzycą da się zarazić , i że Natka przez to może zostać przez niektórych odrzucona. Na szczęście nic takiego nie miało miejsca. Były dwie takie sytuacje ,ale na szczęście Natka tego nie odczuła. Jedna miała miejsce na placu zabaw , kiedy to po zmierzeniu cukru córeczce zauważyłam ,że jedna z mam wybyła z synkiem z placu zabaw. Może to czysty zbieg okoliczności i akurat mieli wychodzić ,ale ja to odebrałam inaczej. Druga była bardziej hardcorowa ,ale Natka nawet nie zdawała sobie z niej sprawy. Zdarzyło się to w małej miejscowości, jeden z jej mieszkańców powiedział ,że ktoś z jego rodziny , czy znajomych zmierzył cukier czyimś glukometrem i zachorował na cukrzycę. Poczułam się mało komfortowo. Wyjaśniłam ,że cukrzycą się nie zaraża w żaden sposób. Nie wiem czy mi uwierzono. Na szczęście nie wiązało się to z jakimkolwiek odrzuceniem córeczki i osoba ta zarówno przed jak i po rozmowie nie unikała kontaktu z moją córeczką  ,ale przyznam ,że było mi przykro. Cóż takie rzeczy się zdarzają. Na szczęście najczęściej spotykamy się ze zrozumieniem i Natka ze swoją chorobą może czuć się komfortowo. Nie kryjemy się z pomiarem cukru czy podawaniem insuliny , chyba ,że Natka woli się ,,przyczaić” przed zbytnim zainteresowaniem koleżanek , czy kolegów, którzy chcą podejrzeć ,,jak ta gra działa”. Nie chcę ,żeby córcia czuła się inna. 

Są też zabawne sytuacje. Kiedyś tata Natki podsłuchał na zbiórce zuchów (tak , Natka jest zuchem) , jak dzieci idą gdzieś w parach powiedziały do mojej ,,bez parowej” córeczki ,,Nataszka , musisz iść na koniec ,bo nie masz pary”. Moje rezolutne dziecko odpowiedziało ,,No i co z tego? Ja mam cukrzycę”… 

Jeśli chodzi o cukry to bywa różnie. Nadal siedzę w szkole , przeczytałam w tym czasie mnóstwo książek. Niestety Natka sporo choruje, co chwilę łapie jakieś przeziębienie. Nie obwiniam jednak o to cukrzycy tylko tą pogodową huśtawkę. Szkoda tylko ,że te przeziębienia skutkują wahaniami cukrów. 

Teraz Natka jest u kumpla. Tata poszedł na mecz do kolegi ,a syn kolegi namówił Natkę ,żeby poszła do niego na super imprę. Kusił skutecznie , obiecywał pizzę i colę. Oboje są fanami gier na konsoli , a że Natka nie lubi grać sama tylko z kimś więc poszła bez oporu. Dzwoniłam, niedawno i dowiedziałam się ,że wszamała olbrzymi kawał pizzy. Nie dziwię się , dziś cały dzień spędziła na dworze ,więc pewnie była głodna. Oni są tacy śmieszni (Natka i jej kolega) , dokuczają sobie niemiłosiernie, w przedszkolu bili się itp. a jednak potrafią być ponad te swoje dziecinne konflikty i dobrze razem bawić się w swoim towarzystwie. Dorośli powinni uczyć się takich zachowań od dzieci.